रत्नागिरीत “स्वच्छ भारत अभियान”चा फज्जा!

रत्नागिरीत “स्वच्छ भारत अभियान”चा फज्जा!

स्टेडियम परिसर कचराकुंडीमध्ये; प्रशासनाच्या बेजबाबदारपणामुळे नागरिक संतप्त

रत्नागिरी शहराला स्वच्छ, सुंदर आणि पर्यटनदृष्ट्या विकसित शहर म्हणून ओळख मिळत असताना दुसरीकडे शहरातील काही भागांची अवस्था मात्र अत्यंत विदारक बनली आहे. शहरातील स्टेडियम परिसरात साचलेला कचरा, प्लास्टिकच्या बाटल्या, पिशव्या आणि दुर्गंधीयुक्त नाल्याचे पाणी पाहून “स्वच्छ भारत अभियान” फक्त कागदावरच राहिले आहे का? असा प्रश्न नागरिक विचारत आहेत.

स्टेडियमसारख्या सार्वजनिक आणि महत्त्वाच्या ठिकाणी इतक्या मोठ्या प्रमाणात घाण साचलेली असणे हे संबंधित प्रशासनाच्या बेजबाबदारपणाचे जिवंत उदाहरण असल्याची तीव्र प्रतिक्रिया स्थानिक नागरिकांतून व्यक्त होत आहे. नाल्यामध्ये प्लास्टिक आणि कचरा अडकल्यामुळे पाण्याचा प्रवाह बंद झाला असून परिसरात अस्वच्छता वाढली आहे. यामुळे डासांचे प्रमाण वाढून साथीच्या आजारांचा धोका निर्माण झाला आहे.

स्थानिक नागरिकांच्या मते, अनेक वेळा तक्रारी करूनही संबंधित विभागाकडून केवळ तात्पुरती साफसफाई केली जाते. काही दिवसांत पुन्हा त्याच ठिकाणी कचऱ्याचे ढीग जमा होतात. नियमित स्वच्छता, कचरा व्यवस्थापन आणि देखरेखीचा पूर्ण अभाव असल्याचा आरोप नागरिकांनी केला आहे.

विशेष म्हणजे, शहरात स्वच्छतेच्या नावाखाली विविध अभियानं, पोस्टर्स आणि घोषणांवर लाखो रुपये खर्च केले जातात. मात्र प्रत्यक्षात सार्वजनिक ठिकाणांची अवस्था दिवसेंदिवस बिकट होत चालली आहे. “स्वच्छ भारत”च्या घोषणा आणि वास्तव यामध्ये मोठी दरी असल्याचे चित्र या परिसरात स्पष्टपणे दिसून येत आहे.

स्टेडियम परिसरात खेळण्यासाठी येणारे युवक, सकाळी फिरायला येणारे नागरिक आणि पर्यटक यांनाही या घाणीचा त्रास सहन करावा लागत आहे. दुर्गंधीमुळे परिसरात थांबणे कठीण झाले असून आरोग्य धोक्यात येत असल्याची भावना नागरिक व्यक्त करत आहेत.

नागरिकांची प्रमुख मागणी:

स्टेडियम परिसरातील नाल्यांची तातडीने संपूर्ण साफसफाई करावी

नियमित कचरा उचल व्यवस्था सुरू करावी

प्लास्टिक टाकणाऱ्यांवर दंडात्मक कारवाई करावी

परिसरात CCTV आणि कचरापेट्यांची व्यवस्था करावी

संबंधित अधिकाऱ्यांची जबाबदारी निश्चित करावी

“स्वच्छ शहर”च्या गप्पा मारणाऱ्या प्रशासनाने आता प्रत्यक्ष काम करून दाखवावे, अन्यथा नागरिकांचा रोष अधिक तीव्र होईल, असा इशारा स्थानिकांकडून देण्यात येत आहे.

— प्राजक्ता प्रविण किणे